آرام مىكنند . مسكنة ( maskanat ) ا . ع . فقر و حاجت . مسكنت ( maskenat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - فقر و درويشى و تنگدستى . و نكبت و خوارى و فروتنى . و اهل مسكنت : فروتن و متواضع . و شرمگين . مسكنون ( moskenuna ) ع . ج . مسكن . مسكوب ( maskub ) ص . ع . ريخته شده . و ماء مسكوب : آبى كه بىكنده بر روى زمين روان باشد . مسكوت ( maskut ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ساكت شده و خاموش شده . و مسكوت عنه : چيزى كه سزاوار خاموشى بود . و نگفتنى . مسكور ( maskur ) ص . ع . مست شده . و چشم پوشيده و چشم نهفته . مسكوك ( maskuk ) ص . ع . سكه زده . و سرير مسكوك : تخت ميخ دوز كردهء بآهن . مسكوك ( maskuk ) ص . پ . ماخوذ از تازى - سكه زده . مسكون ( maskun ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منزل كرده شده و سكنا شده . و آباد و معمور . و آرام كرده شده و تسلى داده شده . و غير مسكون : غير معمور و خراب و جائى كه در آن كسى منزل نداشته باشد . و ربع مسكون : آن قسمتى از كرهء زمين كه معمور و آباد است و قابل سكناى نوع بشر است . و مسكون شدن : آرام كرده شدن . و خشنود كرده شدن . و تسلى داده شدن . مسكه ( maske ) ا . پ . روغن تازه و كره و چربى كه از دوغ گيرند . مسكى ( meskiyy ) ص . ع . مشكى و سياه و برنك مشك . مسكير ( meskir ) ص . ع . بسيار مست شونده . مسكين ( meskin ) و ( maskin ) ا - ص . ع . درويش و آنكه هيچ ندارد و يا آنكه بقدرى دارد كه كفايت ويرا نمىكند . و يا كسى كه او را فقر از حركت و قوت باز داشته باشد . و خوار و حقير و ضعيف . ج : مساكين و مسكينون . و نيز مسكين فقير ، يستوى فيه المذكر و المؤنث . يقال : هو مسكين و هى مسكين . و نيز مسكين از اعلام است . مسكين ( meskin ) ص . پ . مشكى و برنك مشك . مسكين ( meskin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه هيچ ندارد . و خوار و ضعيف و حقير و فقير و تنگدست . مسكينات ( meskin t ) ع . ج . مسكينة . مسكينة ( meskinat ) ص . ع . زن فقير و درويش . ج : مسكينات . مسكينة ( meskinat ) ا . ع . نام مدينهء طيبه . مسكينون ( meskinuna ) ا . ع . ج . مسكين : مسكينه ( meskine ) ا . پ . مأخوذ از تازى - زن درويش و فقير و بيچاره . مسكينى ( meskini ) ا . پ . مأخوذ از تازى - درويشى و فقيرى و بيچارگى . مسكينيت ( meskiniyyat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بينوائى . مس‌گر ( mes - gar ) ا . پ . كسى كه ظروف مسينه و ادوات مسينه مىسازد و مىفروشد . مس‌گرى ( mes - g ri ) ا . ع . شغل و كار مسگر . مسل ( masl ) م . ع . مسل الماء مسلا ( از باب نصر ) : روان شد آب و جارى گرديد . و نيز روان شدن هر چيزى كه مانند آب باشد . مسل ( masal ) ا . ع . راه دراز در زمين نرم و آب‌راهه . ج : امسلة و مسل و مسلان و مسائل . مسل ( mosol ) ع . ج . مسل . و ج . مسيل . مسلاء ( masl ' ) ا . ع . روغن گداخته . مسلاة ( masl t ) ا . ع . تسلى و دلنوازى . مسلاخ ( mesl x ) ا . ع . پوست . و پوست بز . و پوست مار . و خرمابنى كه غورهء آن نارسيده بريزد . مسلاس ( mesl s ) ا . ع . خرمابنى كه بيخ شاخه‌هاى آن رفته باشد . مسلاط ( mesl t ) ا . ع . دندانهء كليد . ج : مساليط . مسلاق ( mesl q ) ص . ع . خطيب مسلاق : خطيب بليغ بلندآواز . مسلان ( mosl n ) ع . ج . مسل . و ج . مسيل . مسلب ( mosleb ) و ( mosalleb ) ص . ع . ماده شتر و يا زن بچه مرده و يا بچهء ناتمام افكنده . مسلة ( mesallat ) ا . ع . سوزن جوال دوزى . ج . مسال . مسلح ( mosallah ) ص . ع . سلاح پوشيده و شمشير بسته . مسلح ( mosallah ) ص . پ . مأخوذ از تازى - سلاح پوشيده و سلاح‌دار و كسى كه با خود آلت جنك برميدارد و سجا كند . مسلحب ( moslahebb ) ص . ع . راست . و راه روشن و دراز .